Hieronder zijn enkele blogs te vinden die van mijn hand zijn. Hierin geef ik een kijkje in mijn werk als kinder en jongerencoach. En deel ook kennis en ervaring.

"Er mogen zijn, ondanks alles, dankzij alles"

De slogan voor mijn bedrijf is "Er mogen zijn, ondanks alles, dankzij alles". Ik nodig mijn coachees uit om te delen wat er is. Dat hun verhaal er toe doet. En dat ze er mogen zijn, ondanks de omstandigheden. Uiten van je diepste emoties en gevoelens. Hoe lastig dat ook kan zijn. Want, echt gaan naar pijn, hoe lastig dat ook kan zijn. Het is als de waarheid onder ogen zien. Wellicht (er)kennen dat er pijn is, verdriet is, je eenzaamheid ervaart, je vermoeid bent. Blijf je doorlopen, zonder erkenning te geven aan wat er is dan kan dit zich gaan vastzetten in het lichaam en kunnen later grote problemen ontstaan zoals depressie, burn-out, somberheid.

Lees meer

Buitenkant versus binnenkant

In het kader van de week van de opvoeding schreef ik onlangs een blog die geplaatst werd op de site van Samen Sterk Zorg.

Lees meer

Puberbrein


Het puberbrein -

in de periode dat er veel veranderd. Lijfelijk veranderd er veel. Haargroei op plekken, hormonale veranderingen. Daarnaast een enorme lichamelijke groeispurt waardoor je soms over je eigen voeten struikeld. En dan nog niet te zwijgen over alles wat er in je hoofd veranderd. Het zogenaamde puberbrein.

Tijdens mijn opleiding dacht is wel eens.....tja ik ben ook puber geweest en waarom hoorde ik er toen niks over. Een collega legde het laatst zo mooi uit. Men weet gewoon meer dan dat men eerder wist. En daardoor weten ze nu meer over de ontwikkeling in de hersenen.

Lees meer

Emoties uiten

Angst voor het uiten van emoties omdat, je niet goed weet wat er achter weg komt.

Uiten van emoties.......of laat ik het anders zeggen......echt zeggen wat je voelt of bedoeld. Een ander niet willen kwetsen en daarom maar niks willen zeggen. Een gesprek dat ik had met een prachtig meisje. Die naar mij lachte en vertelde dat het wel goed met haar ging. Tot dat we verder spraken en ik vragen ging stellen. En heel voorzichtig verdween de lach van haar gezicht en zag ik dat haar oog op slag veranderde. Eerst blokeerde ze en zat daar op de stoel, heen en weer t...e schuiven, keek me niet aan. Tot dat, we op een andere manier het gesprek in gingen. Tekenen wat ze dacht en voelde. Ze tekende mij met allemaal wolkjes erom heen (ik vraag nog al veel volgens haar ;-). Vervolgens tekende ze zich zelf en toen heel voorzichtig liet ze me meer zien en horen van wat er in haar hoofd om gaat. Ze mocht leren dat ze zich mag uiten, dat haar verhaal / emotie er toe doet.

Herken jij dat? Hoe uit jij je? Uit je je uberhaupt. En wat zit er achter jouw lach.

Heel benieuwd naar jouw ervaringen hierin. Wil je meer weten of gewoon eens vrijblijvend bij praten. Sta er open voor.

Lees meer